یکشنبه ۱۱ شهریور ۰۳ ۱۴:۴۳ ۵۴ بازديد
تروما باعث میشه رفتار های تکانشی داشته باشیم، یعنی بدون فکر و از روی احساسات لحظه ای عمل میکنیم و بعد، از کرده خودمون پشیمون میشیم
چرا این اتفاق می افته و چه کار کنیم؟
تروما در حوزه روان به شرایط یا حوادثی گفته میشه که اثرات بلند مدت بر روان ما به جا بذارن و تنظیمات سیستم عصبی ما رو به هم بریزن.
ویژگی بارزِ زندگی کردن در یک بدن تروما زده اینه که به طور پیوسته از احساسات و عواطف خودمون فرار میکنیم.
از اونجایی که ممکنه این عواطف بسیار دردناک یا کلافه کننده باشن ما ترجیح میدیم به طور آگاهانه با اونها روبرو نشیم اما این عواطف با همون شدت در بدن ما حضور دارن. مغز ما برای کم کردن فشار ناشی از این عواطف به طور غریزی ما رو به سمت کارهایی که از این فشار رها بشیم میکشونه حتی به صورت موقتی. به همین خاطر تمایل شدیدی برای خرید کردن، الکل، غذا خوردن، وارد شدن در رابطه جدید و ... در خودمون احساس میکنیم.
وقتی ما یاد نگرفته باشیم که به هنگام داشتن عواطف شدید و افکار مزاحم ناشی از اونها چطور آگاهانه خودمون رو آروم کنیم، کنترل اوضاع به دست عواطف ما می افته و نتیجه اون، رفتار های تکانشی بی فکر و نسنجیده میشه.
این رفتار های تکانشی راهکار (سریع و موقتی)مغز ماست تا بدنمون رو از این فشار درونی نجات بده اما مشکلی که وجود داره اینه که این رفتارهای تکانشی در بلند مدت حس و حال مارو بدتر میکنن.
توانایی ما برای تنظیم عواطفمون، فکر کردن به نتیجه رفتارمون و در نظر گرفتن جوانب مختلف بسیار به این بستگی داره که تنظیمات سیستم عصبی ما چطور باشه .ما در حالت پاراسمپاتیک و فعال شدن شاخه شکمی عصب واگ میتونیم این کارها رو انجام بدیم.
در این حالتِ سیستم عصبی هست که ما میتونیم به جای رفتار های تکانشی به قسمت منطقی مغز خودمون دسترسی داشته باشیم.
برای اینکه فعال شدن این حالت از سیستم عصبی ما راحت تر بشه و در نتیجه کمتر گرفتار رفتار های تکانشی بشیم، بدن ما باید خواب و تغذیه مناسب داشته باشه. باید یاد بگیریم چطور از تنفس عمیق برای ایجاد وقفه استفاده کنیم. با این کار راه برای حس کردن و درک کردن عواطف شکل گرفته در درونمون باز میشه.
این کار نیاز به تلاش، تمرین و مقدار زیادی خود شفقتی داره.
- ۲ ۰
- ۰ نظر
تروما میتونه عملکرد مغز رو به روش های مختلفی مختل کنه و باعث علائم و رفتار های مختلفی بشه.
در اینجا چندتا از مکانیسم های اصلی ای که باعث این اتفاق میشن رو بررسی میکنیم:
بیش فعالی آمیگدال
آمیگدال قسمتی از مغزه که احساسات رو پردازش میکنه. این قسمت، در افرادی که تروما رو تجربه کردن میتونه بیش از حد فعال بشه. این موضوع میتونه باعث هوشیاری مداوم و اضطراب بشه و آروم شدن رو برای فرد سخت میکنه.
تغییر در سطوح انتقال دهنده های عصبی
هورمون های استرس: تروما میتونه باعث افزایش سطوح هورمون های استرس مثل کورتیزول بشه که میتونه روی خلق و خو، حافظه و سلامتی جسمی تاثیر منفی بذاره.
کاهش سروتونین و دوپامین
این انتقال دهنده های عصبی نقش مهمی در تنظیم خلق و خو و سیستم پاداش مغز ایفا میکنن. تروما میتونه تعادلشون رو بهم بزنه و باعث افسردگی، اضطراب و مشکل لذت بردن از چیزها بشه.
عدم تنظیم قشر پیش پیشانی
قشر پیش پیشانی که مسئول تفکر منطقی و تصمیم گیری هست تحت تاثیر تروما قرار میگیره. این موضوع میتونه باعث رفتار های تکانشی، مشکل در تمرکز و قضاوت ضعیف بشه.
گسستگی از واقعیت
یه راه مقابله ای که بعضی ها در برابر تروما به کار میگیرن، جدایی از تجربیات تروماتیک شون هست که شامل احساس جدا شدن از بدن یا محیط اطرافشون میشه.
این موضوع میتونه باعث بی حسی احساسی، مشکل در تمرکز و مشکلات حافظه بشه.
ترس از چیزهای بی خطر
مغز میتونه محرک های خنثی رو به رویداد تروماتیک مرتبط کنه و باعث ترس از اونا بشه حتی اگه تهدید اصلی دیگه وجود نداشته باش. این موضوع میتونه باعث رفتار های اجتنابی و ترس از چیزهای خاص بشه.
تروما میتونه روال زندگی روزمره ما رو بهم بزنه پس خیلی مهمه که اگر نشونه های تروما رو در خودمون میبینیم حتما از یک متخصص کمک بگیریم.